મહાભારત ક્યારે અને કેટલા વર્ષ પહેલા થયું હતું અને તે આપણા જીવન માટે કેમ મહત્વપૂર્ણ છે?

General 0 views Asked 18 August, 2026

Quick Answer

જૈન પરંપરામાં મહાભારતની પોતાની સ્વતંત્ર કથા છે, અને એ નેમિનાથ ભગવાનના કાળની છે — બાવીસમા તીર્થંકર નેમિનાથ શ્રીકૃષ્ણના પિતરાઈ ભાઈ હતા, અને પાંડવો એમના શાસનમાં દીક્ષા લઈને શત્રુંજય પર મોક્ષે ગયા એમ જૈન ગ્રંથો કહે છે. જૈન ગણતરી પ્રમાણે આ કાળ વર્તમાન અવસર્પિણીના ચોથા આરાનો છે — કોઈ નિશ્ચિત ઈસવીસન-તારીખ જૈન ગ્રંથો આપતા નથી, અને 'ઈ.પૂ. 3000' જેવો આંકડો જૈન સ્રોતનો નથી.

Detailed Answer

જૈન મહાભારત જુદું છે

આ પ્રશ્નનો જૈન જવાબ 'મહાભારત ક્યારે લખાયું' કરતાં જુદો છે, કારણ કે જૈન પરંપરા પાસે આ કથાનું પોતાનું સ્વતંત્ર રૂપ છે — વ્યાસના મહાભારતનું સંક્ષેપ નહીં, પણ શલાકાપુરુષના ચરિત્ર તરીકે કહેવાયેલી કથા.

એનું કેન્દ્ર નેમિનાથ ભગવાન છે — બાવીસમા તીર્થંકર, જે શ્રીકૃષ્ણના પિતરાઈ ભાઈ હતા. જૈન ગણતરીમાં શ્રીકૃષ્ણ નવમા વાસુદેવ, બલરામ નવમા બલદેવ અને જરાસંધ નવમા પ્રતિવાસુદેવ છે. એટલે કૃષ્ણ-કથા જૈન પરંપરામાં બહારથી લીધેલી નથી; એ 63 શલાકાપુરુષોની પોતાની યાદીનો ભાગ છે.

અને કથાનો અંત પણ જુદો છે : પાંડવો રાજ્ય છોડીને દીક્ષા લે છે અને શત્રુંજય ગિરિ પર મોક્ષે જાય છે — તેથી જ શત્રુંજય પર પાંડવોની દેરી આજે પણ છે અને યાત્રામાં એનું દર્શન થાય છે. નેમિનાથ-રાજુલનો પ્રસંગ, જેમાં નેમિકુમાર લગ્નના તોરણેથી પશુઓનો પોકાર સાંભળીને પાછા વળે છે અને ગિરનાર પર દીક્ષા લે છે, એ પણ આ જ કાળનો છે.

ક્યારે — જૈન કાળગણના પ્રમાણે

જૈન કાળચક્રમાં આ કાળ વર્તમાન અવસર્પિણીના ચોથા આરા (દુષમા-સુષમા)નો છે, નેમિનાથ ભગવાનના શાસનકાળનો. જૈન ગ્રંથો આ માટે કોઈ ઈસવીસન-તારીખ આપતા નથી, અને એટલે 'આશરે ઈ.પૂ. 3000' કે 'લગભગ 5000 વર્ષ પહેલાં' જેવો આંકડો જૈન સ્રોતમાંથી આવતો નથી — એ પ્રચલિત ભારતીય પરંપરાનો અંદાજ છે. જૈન દૃષ્ટિએ પ્રામાણિક જવાબ એ છે કે આ કાળ નેમિનાથ ભગવાનનો છે, અને એની ગણતરી આરાઓમાં થાય છે, વર્ષોમાં નહીં.

જુદી વાત એ છે કે ગ્રંથ ક્યારે લખાયો. જૈન રૂપાંતરોમાં દિગંબર પરંપરાનું હરિવંશપુરાણ જિનસેનાચાર્યનું છે, અને શ્વેતાંબર પરંપરામાં દેવપ્રભસૂરિનું પાંડવ ચરિત્ર મહાકાવ્ય — બંને સંસ્કૃત મહાકાવ્યો, અને બંને આ કથાને જૈન દૃષ્ટિએ કહે છે.

આપણા જીવન માટે એનું મહત્ત્વ શું

જૈન રૂપાંતરનો ભાર યુદ્ધ પર નથી, યુદ્ધ પછી શું એના પર છે.

  • જીતવું એ અંત નથી. પાંડવો જીતે છે, રાજ્ય મળે છે — અને પછી એ છોડીને દીક્ષા લે છે. કથાની ટોચ વિજય નથી, ત્યાગ છે.
  • કરુણા શૌર્યથી ઉપર છે. નેમિકુમાર લગ્નમંડપે પહોંચીને પણ પશુઓના પોકારે પાછા વળે છે. જૈન કથામાં આ ક્ષણ સૌથી મોટી છે — અહિંસા માટે પોતાનું સૌથી મોટું સુખ છોડવું.
  • કષાય જ ખરો શત્રુ છે. ક્રોધ, માન, માયા અને લોભ — જૈન વાચનમાં કૌરવ-પાંડવનું યુદ્ધ બહાર જેટલું, ભીતર એટલું જ છે.
  • દ્વારિકાનો દાહ. સોનાની દ્વારિકા પણ બળી જાય છે — અનિત્યતાનું આનાથી મોટું ઉદાહરણ પરંપરામાં ઓછું છે.

યુવાનો માટે એનો સીધો અર્થ એ છે કે સફળતા મળી ગયા પછી પણ પ્રશ્ન બાકી રહે છે — 'હવે શું?' જૈન મહાભારત આખું એ પ્રશ્નનો જવાબ છે.

અમારી લાઇબ્રેરીમાંથી

  • પાંડવ ચરિતમ્ મહાકાવ્યમ્ — દેવપ્રભસૂરિ (1911 આવૃત્તિ, સંપા. કેદારનાથ પંડિત)
  • જૈન મહાભારત યાને પાંડવ ચરિત્ર — દેવપ્રભસૂરિ (1967)
  • હરિવંશપુરાણ — જિનસેનાચાર્ય, સંપા. પન્નાલાલ જૈન (2003)
  • મહાભારત અને જૈન આગમ — બેચરદાસ દોશી (2003)
  • જૈન મહાભારત ભાગ 01 — ચંદ્રશેખરવિજય (2004)

Source References

This answer is generated by JainGPT and grounded in primary Jain scriptures, commentaries and scholarly texts from our digitised library. See the cited references below and our editorial standards.

Loading references...

Was this answer helpful?

Your feedback helps more seekers find trustworthy Jain wisdom.

Comments (Loading...)

Loading comments...